Κραταιὲ Τυφῶν, παραδίδωμί σοι Τύχην, ἣν ἔτεκεν Σοφία, ἐπὶ κακώ[σ]ει, ὅπως αὐτ̣ῆ̣[ς κατα]ψ̣ύ̣[ξ]ῃς τὴν ἰσχύν, τὴν̣ [δύνα]‒
μιν, τοὺς τόνους, τὰ νεῦρα, τὴν ψυχήν, τὴν κ̣[αρδί]αν, τὰ μέλη πάν[τα ἰς τὸν ζοφ]ώδη σου ἀέρα·  τ[ὸν]
τῆς λήθης ἀφώτιστον αἰῶνα, καὶ ϹΤΗϹ[. . . .]Η̣ΛΗΝ καὶ ἰς τὸν ‒ ‒ ‒^c.12‒ ‒ ‒ήσῃς Τίχην, ἣ[ν] ἔ̣τε̣[κεν]
Σοφία, ἕως ἀδύνατος γένηται, Κρατ̣αι̣[ὲ Τυ]φῶν Κολ̣χλ̣οι̣ ‒ ‒^c.10‒ ‒ειαν Ια Ιαω [vac.]
Ιακουβια·Ιαη·Βολχοσηθ[∙]Ιω[.]ρων∙[Ι]ωσ̣η̣θ̣[∙]Κ[.]Ν̣[. .]Θ[∙]Ιωμαλθαλαμ̣ψ
Εκεβεννευ Εκευθι Νε̣υθ̣[ι Ια]ω Ιαη Ιωσηθ Ανεβηθ Αβρασαξ
Ιαωαι Φαιθων : Τουβριαου vac. Ειοριθ Τον[ο]ρμα Αοχη Ασχεφαρ
Τεθου Αθαγελαμι : Τατειμιατα Ελ̣ο̣ε̣ Ιαρταρ  vacat
Ιαρταρμορζουχη Μορζουνη Καρμανη Δαχεινη Πεπερθαρωρα
Ιαια Αχεραιρα δίδωμί σοι Τύχην, ἣν ἔτεκεν Σοφία, τὴν προγεγραμμένην,
ἧς εἰσιν αἱ τρίχες αἱ ἐνειλημέναι· Κραταιὲ Τυφῶν Κοχλωι Τοτολιθ Σηθ
Βασαωθ Αεα Ανοχ Απομψ Οσεσερω Αποικαιλεμουρ [Σορο]‒
ορμερφεριαρβαρμαφριουριγξ ἐπὶ ἀφανισμῷ καὶ̣ ψύξει Τύχη[ς, ἧς ἔτε]‒
κεν Σ̣οφία, ἧς εἰσιν αἱ τρίχες αἱ ὧδε ἐνειλημέναι· ναί, Κραταιὲ Τυφῶν
Χωχειλωψ Ιαω Ιακ̣ουβια Ιωερβηθ Βολχοσηθ Βασαουχ
Φαθα Θναχα Απομψ Οσερρως̣, ψυγήτω Τύχη, ἣν ἔτεκεν Σοφία, ἣν ἐνγέγρα‒
φα ἰς τὴν πλάκα κα[ὶ] μ[ὴ̣ πε]ριπατήσαιτο· ναί, Κραταιὲ Τυφῶν
‒ ‒^c.6‒ ‒η Βαγειλ[. .]λη‒ ‒νφω[. . .]ρι Σοντορνηθ [ὁ ἐ]φεσ̣τη‒
κὼς ἐν τῷ φρέατι τούτῳ, ὁ̣ Κρατῶν γῆς τε καὶ οὐρανοῦ κ̣[αὶ]
τ̣ὸν χαλεινὸν ἔχων τῶν ἀναγ[κ]α[ίων ‒ ‒ ‒ ‒^c.12‒ ‒ ‒ ‒],
δῆσον, κατάστρεψον τ̣ὸ σ̣ῶ̣μα, τ̣ὴ̣ν̣ ἰσχύν, τὴν δύναμιν, τὴν
π̣ρ̣α[γματείαν, τὰ] ἄρθρα, ἀφάνισον [αὐ]τὴν καὶ τὸν πλεύμ̣ονα
[‒ ‒^c.11‒ ‒ κα]ὶ̣ τ̣ῆς κοιλίας αὐτῆς Τύχης, ἧς ἔτεκ̣ε̣ν [Σ]οφία· ὡς ταῦτα
[τὰ ὀν]ό̣μ̣α̣τ̣α καταγέγραφα καὶ καταψύχεται, οὕτως καὶ τὸ σῶμα
κ̣αὶ αἱ σ̣άρκες καὶ τὰ νεῦρα καὶ τὰ ὀστᾶ καὶ τὰ μέλη καταψύγοι‒
το καὶ τὰ σπλάνχνα Τύχης, ἧς ἔτεκεν Σοφία, ἵνα μὴ ἰσχύσῃ μηκέτι ἀνα‒
στῆναι, μὴ περιπατῆσαι, μὴ λαλῆσαι, μὴ κεινηθῆναι, ἀλλὰ μέ‒
νῃ νεκρά, ὠκρά, ἀδύναμος, παραλελυμένη, κατεψυγμένη
ἄχρι οὗ ἂν ἕλωμαι ἐκ τοῦ ζοφώδους ἀέρος, ἀλλὰ ἀτον[ο]ῦσα
καὶ ἀδύναμος γένοιτο μέχρι θανάτου· ναί, Κραταιὲ Τ̣[υ]φ[ῶν].

Κραταιὲ Τυφῶν, παραδίδωμί σοι Τύχην, ἣν ἔτεκεν Σοφία, ἐπὶ κακώσει, ὅπως αὐτ̣ῆς καταψ̣ύξῃς τὴν ἰσχύν, τὴν δύναμιν, τοὺς τόνους, τὰ νεῦρα, τὴν ψυχήν, τὴν καρδίαν, τὰ μέλη πάντα ἰς τὸν ζοφώδη σου ἀέρα· δῇς ἰς τὸν τῆς λήθης ἀφώτιστον αἰῶνα, καὶ ϹΤΗϹ. . . .ΗΛΗΝ καὶ ἰς τὸν ‒ ‒ ‒ ‒ ‒ ‒ήσῃς Τίχην, ἣν ἔτεκεν Σοφία, ἕως ἀδύνατος γένηται, Κραταιὲ Τυφῶν Κολχλ̣οι ‒ ‒ ‒ ‒ειαν Ια Ιαω Ιακουβια· Ιαη· Βολχοσηθ∙ Ιω.ρων∙ Ιωσηθ∙ Κ.Ν. .Θ∙ Ιωμαλθαλαμψ Εκεβεννευ Εκευθι Νευθι Ιαω Ιαη Ιωσηθ Ανεβηθ Αβρασαξ Ιαωαι Φαιθων : Τουβριαου Ειοριθ Τονορμα Αοχη Ασχεφαρ Τεθου Αθαγελαμι : Τατειμιατα Ελοε Ιαρταρ Ιαρταρμορζουχη Μορζουνη Καρμανη Δαχεινη Πεπερθαρωρα Ιαια Αχεραιρα δίδωμί σοι Τύχην, ἣν ἔτεκεν Σοφία, τὴν προγεγραμμένην, ἧς εἰσιν αἱ τρίχες αἱ ἐνειλημέναι· Κραταιὲ Τυφῶν Κοχλωι Τοτολιθ Σηθ Βασαωθ Αεα Ανοχ Απομψ Οσεσερω Αποικαιλεμουρ Σοροορμερφεριαρβαρμαφριουριγξ ἐπὶ ἀφανισμῷ καὶ ψύξει Τύχης, ἧς ἔτεκεν Σοφία, ἧς εἰσιν αἱ τρίχες αἱ ὧδε ἐνειλημέναι· ναί, Κραταιὲ Τυφῶν Χωχειλωψ Ιαω Ιακουβια Ιωερβηθ Βολχοσηθ Βασαουχ Φαθα Θναχα Απομψ Οσερρως̣, ψυγήτω Τύχη, ἣν ἔτεκεν Σοφία, ἣν ἐνγέγραφα ἰς τὴν πλάκα καὶ μὴ περιπατήσαιτο· ναί, Κραταιὲ Τυφῶν ‒ ‒ ‒ ‒η Βαγειλ. .λη‒ ‒νφω. . .ρι Σοντορνηθ ὁ ἐφεστηκὼς ἐν τῷ φρέατι τούτῳ, ὁ Κρατῶν γῆς τε καὶ οὐρανοῦ καὶ τ̣ὸν χαλεινὸν ἔχων τῶν ἀναγκαίων ‒ ‒ ‒ ‒ ‒ ‒ ‒ ‒, δῆσον, κατάστρεψον τὸ σῶμα, τὴν ἰσχύν, τὴν δύναμιν, τὴν
πραγματείαν, τὰ ἄρθρα, ἀφάνισον αὐτὴν καὶ τὸν πλεύμονα ‒ ‒ ‒ ‒ καὶ τῆς κοιλίας αὐτῆς Τύχης, ἧς ἔτεκεν Σοφία· ὡς ταῦτα τὰ ὀνόματα καταγέγραφα καὶ καταψύχεται, οὕτως καὶ τὸ σῶμα καὶ αἱ σάρκες καὶ τὰ νεῦρα καὶ τὰ ὀστᾶ καὶ τὰ μέλη καταψύγοιτο καὶ τὰ σπλάνχνα Τύχης, ἧς ἔτεκεν Σοφία, ἵνα μὴ ἰσχύσῃ μηκέτι ἀναστῆναι, μὴ περιπατῆσαι, μὴ λαλῆσαι, μὴ κεινηθῆναι, ἀλλὰ μένῃ νεκρά, ὠκρά, ἀδύναμος, παραλελυμένη, κατεψυγμένη ἄχρι οὗ ἂν ἕλωμαι ἐκ τοῦ ζοφώδους ἀέρος, ἀλλὰ ἀτονοῦσα καὶ ἀδύναμος γένοιτο μέχρι θανάτου· ναί, Κραταιὲ Τυφῶν.

Mighty Typhon, I hand over to you Tyche, whom Sophia bore, that you may do her harm and chill her strength, power,
sinews, muscles, soul, heart, all limbs in your dark air. Bind into the
unilluminated aiôn of oblivion and - - - Tyche, whom
Sophia bore, until she becomes weak. Mighty Typhon Kochloi - - -eian Ia Iao
Iakoubia Iao Bolchoseth Io- - - Ioseth - - - Iomasthalamps
Ekebenneu Ekeuthi Neuthi Iao Ioe Ioseth Anebeth Abrasax
Iaoai Phaithon Toubriau Eiorith Tonorma Aoche Aschephar
Tethou Athagelami Tateimiata Eloe Iartar
Iartarmorzouche Morzoune Karmane Dacheine Pepertharora
Iaia Acheraira, I give you Tyche, whom Sophia bore, the aforenamed,
whose hairs are the rolled up (here). Mighty Typhon Kolchloi Totolith Seth
Basaoth Aea Anoch Apomps Osesero Apoikailemour Soro-
ormerpheriarbarma Phriourinx over the blacking out and chilling of Tyche, whom
Sophia bore, whose hairs these are, here rolled up. Yea, mighty Typhon
Chocheilops Iao Iakoubia Ioerbeth Bolchoseth Basaouch
Phatha Thnacha Apomx Oserros, let grow cold Tyche, whom Sophia bore, whom I have
inscribed on the tablet, and let her not walk about. Yea, mighty Typhon
- -e Bageil[. .]le- -npho[. . .]ri Sontornêth, the one who presides
over this well, the Owner of earth and heaven and
has the control of Necessity - - -
Bind, twist the body, the strength, the capacity, the
business (?), the the joints, make her and her lungs disappear
- - - of her abdomen, - - - of Tyche, whom Sophia bore. As
I have written down these names and they grow cold, so, too, let the body
and the flesh and the nerves and the bones and the limbs
and the bowels of Tyche, whom Sophia bore, grow cold, that she may no longer
rise up, walk around, talk, move about, but let her
remain a corpse, pale, weak, paralyzed, chilled
until I am taken out of the dark air, rather let her grow exhausted
and weak until she dies. Yea, mighty Typhon.