κ̣α̣ὶ ἃ δρᾶι̣
Λ̣ώϊ̣νον κ
λήγει· Ἀριστῆ‒
ν
ὑὸ̣ν Τμώλ̣ο̣
πρ̣[ὸς] Θε[όν],
καὶ αὐ̣τὸ καὶ τὰ ἐ‒
κείνου ἅπαντα,
καὶ ἐκ̣ε̣[ίν]ο̣υ οἰκίαν
ΗΑ̣ΜΦΙΤ̣ΗΡΤ̣ΟΣ
‒ ‒ ‒ ‒ ‒ ‒ ‒ ‒ ‒ ‒ ‒
καὶ ἃ δρᾶι Λώϊνον καὶ λήγει· Ἀριστῆν ὑὸν Τμώλο πρ̣ὸς Θεόν, καὶ αὐτὸν καὶ τὰ ἐκείνου ἅπαντα, καὶ ἐκείνου οἰκίαν ΗΑΜΦΙΤΗΡΤΟΣ ‒ ‒ ‒ ‒ ‒ ‒ ‒ ‒ ‒ ‒ ‒
And what
Loinon does and
says; Ariste-
s
the son of Tmolos,
to the god,
and him himself and of h-
im everything,
and his house
- - - -
- - - -