Side Α
Κυρία Δημήτηρ, Βασίλισσα, ἱκέτης σου, προσπίπτω δὲ ὁ δοῦλός σου· τοὺ ἐμοὺς
δούλος ὑπεδέξατο, τοὺ κακοδιδασκάλησε, ἐγνωμοδότησε, συνεβούλευσε,
ὑπενόθευσε, κατέχαρε, ἀνεπτέρωσε ἀγοράσαι, ἐγνωμοδότησε φυγῖν
τις Ἐφαφρόδ[ει]τ[ος], συνεπέθελγε τὸ παιδίσκην αὐτός, ἵνα, ἐμοῦ μὴ θέ-
λοντος, ἔχειν αὐτὸν γυναῖκα αὐτήν. δι’ ἐκείνην τὴν αἰτίαν δὲ αὐτὴν πεφευ-
γέναι σὺν καὶ τοῖς ἄλλοις. Κυρία Δημήτηρ, ἐγὼ ὡ ταῦτα παθὼν ἔρημος
ἐὼν ἐπί σε καταφεύγω σοῦ εὐγιλάτου τυχεῖν καὶ ποῖσαί με τοῦ δικαίου τυχεῖν,
ποιήσαις τὸν τοιαῦτά με διαθ[έ]μενον μὴ στάσιν μὴ βάσιν μηδοῦ ἐμπλησθῆναι
μὴ σώματος μήτε {Ο} νοῦ, μὴ δούλων μὴ παιδισκῶν μὴ δουλεύθοιτο, μὴ ὑπὸ μυ[κρ]-
ῶν μὴ ὑπο μεγάλου, μὴ ἐπιβαλόμενός τι ἐκτελέ{σε}σαιτο, καταδε{ε}σμὸ αὐτοῦ
τὴν οἰκίαν λάβοιτο, ἔχ[ο]ι, μὴ παιδὶν κλαύσετο, μὴ τράπεζαν ἱλαρὰν θῦτο. μὴ κύων
εἱλακτήσαιτο, μὴ ἀλέκτωρ κοκκύσαιτο, σπείρας μὴ θερίσαιτο, καταντίσας καρποὺς
μὴ ἐπί[στα]ιτο ΕΤΕΡΑΝ, μὴ γῆ μὴ θάλασσα καρπὸν ἐνένκαιτο, μὴ χαρὰν μ[ακ]αρίαν
ἔχ[ο]ιτο, αὐτός τε κα[κ]ῶς ἀπόλοιτο, καὶ τὰ παρ’αὐτοῦ πάντα.
Side B
Κυρία Δημήτηρ, λιτανεύω σε παθὼν ἄδικα, ἐπάκουσον, θεά, καὶ κρῖναι
τὸ δίκαιον, ἵνα τοὺς τοιαῦτα ἐνθυμουμένους καὶ καταχαίροντε καὶ λύπας
ἐπιθεναι κἀμοὶ καὶ τῇ ἐμῇ γυναικὶ Ἐπικτήσι, καὶ μισοῦσιν ἡμᾶς ποιῆσαι αὐ-
τοῖς τὰ δινότατα καὶ χαλεπώτατα δινά. Βασίλισσα, ἐπάκουσον ἡμῖν
παθοῦσι, κολάσαι τοὺς ἡμᾶς τοιούτους ἡδέως βλέποντες.
Side Α
Κυρία Δημήτηρ, Βασίλισσα, ἱκέτης σου, προσπίπτω δὲ ὁ δοῦλός σου τοὺς ἐμοὺς δούλους ὑπεδέξατο, τοὺς κακοδιδασκάλησε, ἐγνωμοδότησε, συνεβούλευσε, ὑπενόθευσε, κατέχαρε, ἀνεπτέρωσε ἀγοράσαι, ἐγνωμοδότησε φυγῖν τις Ἐφαφρόδειτος, συνεπέθελγε τὸ παιδίσκην αὐτός, ἵνα, ἐμοῦ μὴ θέλοντος, ἔχειν αὐτὸν γυναῖκα αὐτήν. δι’ ἐκείνην τὴν αἰτίαν δὲ αὐτὴν πεφευγέναι σὺν καὶ τοῖς ἄλλοις. Κυρία Δημήτηρ, ἐγὼ ὡ ταῦτα παθὼν ἔρημος ἐὼν ἐπί σε καταφεύγω σοῦ εὐγιλάτου τυχεῖν καὶ ποῖσαί με τοῦ δικαίου τυχεῖν, ποιήσαις τὸν τοιαῦτά με διαθέμενον μὴ στάσιν μὴ βάσιν μηδαμοῦ ἐμπλησθῆναι μὴ σώματος μήτε Ο νοῦ, μὴ δούλων μὴ παιδισκῶν μὴ δουλεύθοιτο, μὴ ὑπὸ μυκρῶν μὴ ὑπο μεγάλου, μὴ ἐπιβαλόμενός τι ἐκτελέσεσαιτο, καταδεεσμὸς αὐτοῦ τὴν οἰκίαν λάβοιτο, ἔχοι, μὴ παιδὶν κλαύσετο, μὴ τράπεζαν ἱλαρὰν θῦτο. μὴ κύων εἱλακτήσαιτο, μὴ ἀλέκτωρ κοκκύσαιτο, σπείρας μὴ θερίσαιτο, καταντίσας καρποὺς μὴ ἐπίσταιτο ΕΤΕΡΑΝ, μὴ γῆ μὴ θάλασσα καρπὸν ἐνένκαιτο, μὴ χαρὰν μακαρίαν ἔχοιτο, αὐτός τε κακῶς ἀπόλοιτο, καὶ τὰ παρ’αὐτοῦ πάντα.
Side B
Κυρία Δημήτηρ, λιτανεύω σε παθὼν ἄδικα, ἐπάκουσον, θεά, καὶ κρῖναι τὸ δίκαιον, ἵνα τοὺς τοιαῦτα ἐνθυμουμένους καὶ καταχαίροντες καὶ λύπας ἐπιθεῖναι κἀμοὶ καὶ τῇ ἐμῇ γυναικὶ Ἐπικτήσι, καὶ μισοῦσιν ἡμᾶς ποιῆσαι αὐτοῖς τὰ δινότατα καὶ χαλεπώτατα δινά. Βασίλισσα, ἐπάκουσον ἡμῖν παθοῦσι, κολάσαι τοὺς ἡμᾶς τοιούτους ἡδέως βλέποντες.
A:
Mistress Demeter, Queen, as a suppliant I throw myself before you, I, your
slave! He received my own slaves; he taught them evil; he counseled them; he
gave them advice; he corrupted them; he felt joy; he encouraged them to go
to the agora; he incited them to run away— a certain Ephaphroditos (did all
this). He charmed my slave girl, so that he might have her as his wife against
my will. It is for this reason that she has run away, together with the others.
Lady Demeter, I who have suffered all this, being abandoned, I flee to you for
refuge, asking you to be merciful and make me obtain justice. May you cause
the person who did these things to me neither be able to stand nor to walk;
to find no fulfillment either in body or mind; to be served neither by a male
nor female slave, neither by young nor by old; if he has a plan in mind, let
him not be able to accomplish it; may a binding spell (καταδε{ε}σµὸ⟨ς⟩) seize
and take hold of his household! Let him never listen to the cry of a baby; let
him never prepare a table of joy; neither shall a dog bark nor a rooster crow
for him; when he sows, let him not harvest; when he arrives, let him see no
fruit; may neither the land nor the sea bring him fruit; let him have no pleas
ing blessing; let him perish evilly together with everything of his!
B:
Lady Demeter, I implore you, because I have suffered injustice! Hear me,
goddess, and give a just judgment, in order that you give the most terrible
and painful terrors to those who think of such things with joy, and bring
grief to me and my wife, Epiktesis, and who hate us! Oh queen, listen to us
who suffer, and punish those who taken pleasure in seeing us in misery!